RAZEM DLA DOBREJ ŻYWNOŚCI

Nie dla GMO! Nie dla GRABIEŻY ZIEM! TAK dla DOBREJ ŻYWNOŚCI! To prawdziwe postulaty rolników ignorowane przez media mainstreamu.

Potencjał małych gospodarstw i suwerenności żywnościowej dla przeciwdziałania zmianom klimatycznym

„Musimy zmienić nasze priorytety z ciągłej pogoni za wzrostem gospodarczym na afirmację całościowego dobra człowieka, z którym wiąże się zarówno kwitnący świat natury, jak sprawiedliwość społeczna w ludzkiej populacji” – tłumaczy wybitny amerykański mnich i uczony szkoły Theravady, Czcigodny Bhikkhu Boddhi

[…] Liczący ponad 250 milionów członków międzynarodowy ruch rolników, Via Campesina twierdzi, że strategie rynkowe proponowane dla redukcji emisji związków węgla –  takie jak program redukcji emisji dwutlenku węgla spowodowanych wylesianiem i degradacją lasów (REDD) oraz rolnictwo przyjazne dla klimatu (Climate-Smart Agriculture) – nie tylko nie zmniejszają w wystarczającym stopniu emisji, lecz również zagrażają interesom drobnych rolników i ludów tubylczych. REDD umożliwia korporacjom i bogatym państwom zakup obszarów leśnych na globalnym Południu, celem zrekompensowania emisji CO2 u siebie w domu. Przedstawiciele Via Campesiny uważają, że program ten pozwala największym emitentom na dalsze wysokie emisje dwutlenku węgla we własnych krajach, przy jednoczesnym nominalnym uznaniu ich wkładu w redukcje emisji w innych miejscach. Strategia ta jest, zdaniem tej organizacji, bardziej manipulacją niż rzeczywistym rozwiązaniem, ponieważ emisji dwutlenku węgla nie da się ograniczyć do krajów w których powstają.

Inna strategia, mająca służyć zahamowaniu globalnego ocieplenia, rolnictwo przyjazne dla klimatu (Climate-Smart Agriculture) zasadniczo przyjmuje zasady REDD, i stosuje je do ziemi uprawnej. Strategia ta dąży do narzucenia rolnikom na całym świecie nowej biotechnologii – nasion modyfikowanych genetycznie, chemicznych pestycydów i nawozów syntetycznych – powodując następną falę zależności od rynków. Inwestorzy z globalnej Północy otrzymują kredyty węglowe za swój wkład w projekty rolnictwa przyjaznego dla klimatu na globalnym Południu, co prowadzi do wzrostu spekulacji wewnątrz systemu żywnościowego, umożliwiając osiągnięcie większych zysków. Haitański lider Via Campesiny, Chavannes Jean-Baptiste powiedział: “Nie ma w tym nic przyjaznego. Przyczyna kryzysu klimatycznego zakorzeniona jest w kapitalizmie, który również, jako system gospodarczy, znajduje się w kryzysie. Przedsiębiorcy próbują wypłynąć z tego kryzysu i na nim zarobić, i w tym celu budują zielony kapitalizm, którego typowym przykładem jest rolnictwo przyjazne dla klimatu”.

Via Campesina i jej sojusznicy uważają, ze rozwiązanie kryzysu klimatycznego wymaga zastąpienia modelu rolnictwa przemysłowego alternatywą, która respektuje naturalne ograniczenia planety i wykorzystuje jej zdolności regeneracyjne. Proponowany przez nich model opiera się na dwóch bliźniaczych zasadach: suwerenności żywnościowej i agroekologii. Koncepcja suwerenności żywnościowej zakłada, że w centrum globalnego systemu żywnościowego powinni znajdować się ludzie pracujący na obszarach wiejskich i w miastach, a nie korporacje i interesy rynkowe. Agroekologia, która jest praktyką realizacji zasad suwerenności żywnościowej, stosuje metody ekologiczne, które udowodniły swoją wartość na przestrzeni wielu generacji. Poprzedni Specjalny Sprawozdawca ONZ ds. prawa do żywności, Olivier De Schutter rozwiał wątpliwości, co do zdolności tego rodzaju metod rolniczych do produkcji wystarczającej ilości żywności – w swoim raporcie dla Rady Praw Człowieka z marca 2011 roku, napisał: “Agroekologia może podwoić produkcję żywności w całych regionach w przeciągu dziesięciu lat, łagodząc jednocześnie zmiany klimatu i zmniejszając ubóstwo na wsi”.

Podczas gdy dominujący system żywnościowy podporządkowuje środowisko gospodarce rynkowej, model suwerenności żywnościowej poprawia to “odwrócenie” postrzegając gospodarkę, jako “jednostkę zależną” od większego ekosystemu planety. Model ten respektuje naturalne ograniczenia ziemi i dąży do promocji prawdziwego rozwoju ludzkości. Nie patrzy na system żywnościowy jak na źródło zysków – celem ideału suwerenności żywnościowej jest wzmocnienie pozycji drobnych rolników, którzy rzeczywiście produkują żywność. Zgodnie z tą koncepcją, “małe” jest nie tylko piękne, lecz ma również kluczowe znaczenie dla naszego przetrwania.

Praktyka suwerenności żywnościowej łączy dwie potrzeby, które często ciągną nas w dwa przeciwne kierunki: zrównoważenie ekologiczne i sprawiedliwość społeczną, potrzebę powstrzymania zmiany klimatu i zlikwidowania skrajnego ubóstwa, szczególnie w społecznościach wiejskich. Tak więc, aby zaspokoić te podwójne cele, niezbędne przejście z paliw kopalnych na energie odnawialne musimy połączyć z podobną zmianą w rolnictwie – z systemu, który faworyzuje wielkich i bogatych do modelu uznającego potencjał drobnych rolników. Jak powiedział przywódca Via Campesiny z Haiti, Chavannes Jean-Baptiste: “Drobne rolnictwo może wyżywić świat i ochłodzić planetę”.

Tłumaczenie: Jan Skoczylas, Ekobuddyzm.pl

źródło: Global Buddhist Relief

Reklamy

Kliknij, aby zacząć obserwować blog i dostawać informację o nowych wpisach.

Dołącz do 5 obserwujących.

Niezależna Telewizja

Niezależna Telewizja

Odwiedzających

  • 9,741 wizyt
%d blogerów lubi to: